Við þekkjum öll tilfinninguna. Þú stendur við kassann og grúskar í bunka af pappírskortum í veskinu. Bensínstöðin, kaffihúsið, apótekið, pítsustaðurinn. Á endanum finnurðu ekki rétta kortið – eða kemst að því að þú gleymdir því heima.

Og einmitt á þessu augnabliki deyja vildarkerfi flestra starfsstöðva.

Af hverju bregðast pappírskort?

Í fyrsta lagi: þau týnast. Venjulegur viðskiptavinur týnir eða gleymir pappírskortinu áður en hann nær að fylla það. Þar með missir hann af umbuninni og starfsstöðin verður af mögulegri endurtekinni heimsókn.

Í öðru lagi: viðskiptavinurinn þarf að hafa þau á sér. Hversu oft hefurðu heyrt „ég er ekki með kortið, næst“? Skyndiákvörðunin um að koma aftur gufar upp á nokkrum klukkutímum.

Í þriðja lagi: þau gefa engin gögn. Pappírsstimplar segja ekkert um hver viðskiptavinurinn er, hve oft hann kemur eða hvað hann pantar. Án gagna er ekkert hægt að bæta.

Og í fjórða lagi: þeim verður ekki bjargað. Týnt kort þýðir týndir stimplar og þar með týnd ástæða til að koma aftur. Viðskiptavinurinn byrjar yfirleitt ekki aftur frá núlli – hann hættir bara hljóðlega. Starfsstöðin fréttir það aldrei, því pappírinn getur ekki látið vita að einhver sé farinn.

Af hverju vilja viðskiptavinir ekki enn eitt appið?

Snjallsímaöpp virðast rökrétt lausn. En raunveruleikinn er annar.

Venjulegur snjallsímanotandi sækir núll ný öpp á mánuði. Að sækja app bara til að fá stimpil fyrir kaffibolla er of stór hindrun. Viðskiptavinurinn gerir það einfaldlega ekki.

Og jafnvel þótt hann sækti það – þá þarf hann að skrá sig, búa til lykilorð og leyfa tilkynningar. Fyrirhöfnin er gríðarleg.

Hvað gerir Wallet öðruvísi?

Apple Wallet og Google Wallet eru foruppsett í öllum nútímasímum. Viðskiptavinurinn sótti þau ekki sjálfur – þau koma frá framleiðandanum.

Að bæta korti við Wallet tekur eina snertingu á tengil eða eina skönnun á QR-kóða. Engin skráning, ekkert lykilorð, ekkert niðurhal. Kortið vistast við hlið greiðslukorta og miða.

Og ekki nóg með það – Wallet-kortið birtist á læstum skjánum á réttum tíma. Þú átt leið hjá kaffihúsinu og síminn minnir þig sjálfur á að þú sért með 9 af 10 stimplum.

Hvað þýðir þetta fyrir starfsstöðina í reynd?

Stafrænt vildarkort í Wallet færir starfsstöðvum hluti sem pappírskort gat aldrei:

  • Eigin viðskiptavinagrunn – þú veist hver verslar hjá þér
  • Tilkynningar – beint á læsta skjáinn, án tölvupósts
  • Nákvæm gögn – hve margir viðskiptavinir eru með kortið, hve oft þeir koma, hvenær þeir heimsóttu starfsstöðina síðast
  • Sjálfvirkar áminningar – viðskiptavinur með óvirkt kort fær tilkynningu eftir 30 daga

Útkoman er sú að fleiri viðskiptavinir snúa aftur og starfsstöðin fær beina samskiptaleið sem hún á sjálf – en leigir ekki.

Hvað Wallet-kort getur ekki

Til að gæta sanngirni: stafrænt kort er enginn töfrasproti og það leysir ekki allt.

Það kemur ekki í stað starfsfólksins. Einhver þarf að bjóða kortið. Kerfið stendur og fellur með einni setningu við greiðsluna – tæknin breytir engu þar um.

Það bjargar ekki veikri umbun. Ef þröskuldurinn er of hár eða umbunin óspennandi kemur stafræna kortið bara slæmu tilboði skilvirkar til skila.

Tilkynningar eru ekki tryggðar. Skilaboð á læstum skjá sér aðeins sá sem hefur leyft tilkynningar fyrir veskið. Breytinguna á kortinu sér hver sem opnar það, en það má ekki treysta á tilkynningar sem einu boðleiðina.

Sumir viðskiptavinir vilja þetta einfaldlega ekki. Það verður alltaf einhver sem vill ekki gefa upp upplýsingar eða tekur ekki upp símann við kassann. Það er í lagi – kerfið þarf ekki hundrað prósent þátttöku til að borga sig.

Svona gengur skiptin úr pappír fyrir sig

Algengasta áhyggjuefnið er: „Hvað með hálfkláruðu kortin?“ Svarið er að leyfa þeim að klárast.

  1. Nýir viðskiptavinir fá bara stafrænt kort. Frá fyrsta degi, án undantekninga.
  2. Kláraðu að stimpla pappírskortin. Sá sem er með átta af tíu stimplum klárar þá á pappír.
  3. Stofnaðu kortið strax, líka þótt pappírskortið sé hálfklárað. Viðskiptavinurinn klárar gömlu umbunina á pappír og kemur stafræna kortinu í gang á meðan. Augnablikið þegar hann dregur fram pappírskortið er einmitt besti tíminn til að bjóða honum nýja kortið.
  4. Taktu pappírinn úr umferð eftir nokkrar vikur. Ef þú lætur báðar útgáfur ganga endalaust fer starfsfólkið aftur í það sem það þekkir.

Öll skiptin taka yfirleitt tvær til þrjár vikur, ekki mánuði.

Hve fljótt geturðu byrjað?

Innleiðing vildarkerfis í gegnum Wallet þýðir hvorki margra mánaða þróun né stóra fjárfestingu. Með Walio koma starfsstöðvar sér af stað sjálfar á nokkrum mínútum – með einföldum uppsetningarleiðarvísi, án biðar.

Allt kerfið virkar án sérstaks vélbúnaðar – sími eða spjaldtölva sem starfsfólkið notar dugar. QR-kóðann fyrir viðskiptavini má prenta út eða koma fyrir á borði, afgreiðsluborði eða í glugga.

Vildarkerfi sem viðskiptavinir nota í raun byrjar á því að þú gerir þeim það svo auðvelt að þeir hafi enga ástæðu til að segja nei.

Hvað á að fylgjast með fyrsta mánuðinn

Þegar kortið er komið í gang skaltu ekki einblína á fjölda útgefinna korta – hann vex af sjálfu sér. Þrjár aðrar tölur eru áhugaverðari:

  • Hve margir vista kortið af þeim sem starfsfólkið bauð það. Lág tala bendir á vanda í því hvernig kortið er boðið, ekki í vörunni.
  • Hve margir viðskiptavinir komu aftur í annað sinn. Þetta er hinn raunverulegi mælikvarði á tryggð; fyrstu heimsóknina má kaupa með auglýsingu, aðra ekki.
  • Hve margar umbanir fólk sótti í raun. Ósóttar umbanir þýða að þröskuldurinn er of langt undan.

Aðra og þriðju töluna finnurðu í tölfræðinni og mánaðarlegt yfirlit berst þér í tölvupósti. Þá fyrstu lesurðu hvergi – hve margir afþökkuðu kortið veit aðeins starfsfólkið, svo spurðu það að því fyrstu vikuna.

Hvert næst

Staðfestar heimildir og gögn

Viltu vita hvernig vildarkerfi myndi virka á þinni starfsstöð? Skrifaðu okkur – ráðgjöfin er án skuldbindingar.